--> - وأمير المؤمنين عليه السّلام نيز مقصودش از آن پرس‌وجو آن بود كه زنى براي همسرى بيابد كه زادهء دلاوران عرب باشد ؛ چراكه مسلم است سرشت وخصائص أجداد در فرزند تأثير مىيابد واگر مولود پسر باشد ، صفات پدر واجدادش به أو منتقل مىشود ، واگر دختر بود از خود حامل آن ويژگيها به فرزندانش مىگردد . بر اين أساس است كه صاحب شريعت اسلام حضرت رسول أكرم صلّى اللّه عليه وآله مىفرمايند : دايى يكى از دو همسر است ( يعنى دايى نيز همچون همسر در صفات واخلاق طفل مؤثر است ) پس براي جايگاه نطفهء خود همسرى شايسته برگزيند . در اين‌جاست كه مىبينيم در وجود شريف أبو الفضل عليه السّلام دو گونه شجاعت درهم آميخته است : شجاعت هاشمي وعلوي كه ارجمندتر ووالاتر است واز جانب پدرش سرور أوصيا به أو رسيده ، وهمچنين شجاعت عامري كه از جانب مادرش امّ البنين به أو انتقال يافته است ؛ زيرا كه در ميان تيرهء مادرش جدى پيراسته همچون عامر بن مالك بن جعفر بن كلاب - جدّ ثمامة مادر امّ البنين - مىباشد كه به سبب قهرمان سالارى وشجاعتش أو را « ملاعب الأسنّة » - يعنى كسى كه سرنيزه‌ها را به بازى مىگيرد - ناميدند . اين لقب را حسان ، چون ديد كه يك تنه با شجاعانى كه أو را احاطه كرده بودند پيكار مىكند ، بدو داد وگفت : « سرنيزه‌ها را با دستش به بازى گرفته است » . از أوس بن حجر نقل شده كه دربارهء عامر گفته است : يلاعب أطراف الأسنّة عامر * فراح له حظّ الكتائب أجمع ( 1 ) « عامر سرنيزه‌ها را به بازى مىگيرد ، پس أو كارآيى وتوان يك لشكر را دارد » . أو آن كسى است كه برادرزاده‌اش عامر بن طفيل ، با علقمة بن علاثة قرار گذاشتند كه هركدام نسب وحسب افتخارآميزترى داشت وبه نفع أو حكم شد ، صد شتر از ديگرى بستاند . به اين خاطر هريك ، يكى از پسران خود را نزد مردى از تيرهء بنى وحيد به رهن گذاشتند - وضمانت ورهن نيز از آن هنگام داير گرديد - . چون عامر در اين مورد از عمويش كمك خواست ، اين دليرمرد نعلين خود را به أو داد وگفت : « براي تعيين شرافت خود از اين نعلين مخصوص كمك بگير ؛ زيرا من با آن چهل « مرباع » را به دست آورده‌ام » . مرباع ربع غنائم جنگى بوده است كه پس از پيروزى يك طرف بر طرف ديگر در زمان جاهليّت به رئيس قبيله مىرسيد . اين نعلين مخصوص رئيس وپيشواى قوم بود كه در أيام نبرد آن را مىپوشيده ؛ وإلّا مزيّتى نداشته است كه براي تعيين افتخار ومباهات به نسب به كار رود . ديگر از أجداد مادرى أبو الفضل عليه السّلام ، عامر بن طفيل بن مالك بن جعفر بن كلاب ، برادر عمره وجدّهء اوّل امّ البنين مىباشد . أو گرامىترين مردم در زمان خود ونام‌آورترين شجاعان ودلاوران عرب بود . حتى رسيده است كه چون يكى از اعراب نزد قيصر روم مىرفت ، به أو مىگفت : « تو با عامر بن طفيل چه نسبت دارى ؟ » اگر ميان خود وأو نسبتي برمىشمرد ، گراميش مىداشت وصله واحسان به أو مىنمود ؛ والّا روى خوش به أو نشان نمىداد . ونيز از أجداد مادرى أمّ البنين ، عروة الرّحّال بن عتبة بن جعفر بن كلاب ، پدر كبشه ، جدهء دوم اين بانو -